ژئوتکستایل (که به آن پارچه های غیربافته نیز گفته می شود) به عنوان مواد فیلتر به طور فزاینده ای در پروژه های صرفه جویی در مصرف آب به ویژه در پروژه های آبگیر ، پروژه های آبیاری و پروژه های زهکشی استفاده می شود.
به عنوان یک ماده فیلتر جدید ، ژئوتکستایل نقش مهمی در ضد تراوش در پروژه های صرفه جویی در آب دارد. برای کاربرد آن ، این انتخاب مستقیماً به ایمنی و اقتصاد ساخت مهندسی مربوط می شود.
طراحی مهندسی و کاربرد ساخت ژئوتکستایل به عنوان ماده فیلتر باید دارای سه عملکرد احتباس آب ، نفوذ پذیری و ضد انسداد باشد و مقاومت آن باید الزامات را برآورده کند. در عمل ، موارد زیر قابل بحث است.
(1) ژئوتکستایل ها انواع و مشخصات مختلفی دارند و خاصیت احتباس خاک ، نفوذ پذیری و ضد انسداد آنها متفاوت است. با توجه به شرایط کاربرد مهندسی ، خصوصیات خاک محافظت شده ، ترکیب ذرات و خصوصیات تراوش پارامترها باید با ژئوتکستایل سازگار شود. در حال حاضر ، کاربرد خاص و انتخاب ژئوتکستایل در مهندسی عمدتا از شرایط فوق منحرف می شود.
(2) ژئوتکستایل ها در حین استفاده دچار فرونشست ناهموار می شوند و در حین ساخت و حمل تحت کشش ، فشرده سازی ، پارگی و ترکیدن قرار می گیرند. ژئوتکستایل ها برای تأمین نیازهای فوق الزاماً از مقاومت مشخصی برخوردار هستند.
(3) در نقشه ها و دستورالعمل های طراحی فعلی ، معمولاً فقط گرم در متر مربع مورد نیاز است و کمتر به مهمترین عملکرد و فیلتر فیلتر اشاره شده است.